۱۳۹۳ آبان ۳۰, جمعه

باز هم طرح زن ستیزانۀ دیگری در مجلس ارتجاعی تصویب شد



اخیرا جمعی از زنان مبارز رادیکال چپ که تحت نام «زنانی دیگر» فعالیت می کنند، اطلاعیۀ روشنگرانۀ زیر را انتشار دادند. نشریه «آتش» باز تکثیر این اطلاعیه را هم زمان با «روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان» وظیفۀ خود می داند.
….
بالاخره مجلسِ مرتجعِ اسلامی طی چند مرحله طرح آمران به معروف و ناهیان از منکر را تصویب کرد و با تصویب دو مادۀ اخیر این طرح مبنی بر واگذاری اجرای آن به بسیج و الزامی بودن اجرای آن برای تمامی اماکن و مراکز عمومی و خصوصی، زنان را آماج تعرض زن ستیزانۀ دیگری قرار داد. حاکمیت، به موازات دریوزگی از غرب اختناق و سرکوب در داخل را تشدید می‌کند، اما  هر اندازه فشار بیشتر می‌شود جرقه‌های اعتراضات مردمی نیز افزایش می‌یابد. 
رژیم اسید می‌پاشد مردم اعتراض می‌کنند: در تظاهرات اصفهان و تهران مردم با شعارهای خود مستقیما رژیم را هدف قرار داده و نشان دادند که ریشۀ زن ستیزانۀ اسیدپاشی‌های اخیر را به خوبی می‌دانند: «سکوت حمایت از داعشی است»/ «اسیدپاشی جنایت، قانونگذار حمایت»/ «ای کمتر از داعشی اسید به ما می‌پاشی» و....
رژیم غافلگیرانه ریحانه را اعدام می
‌کند، ریحانه قربانی می‌شود اما نه تنها ایران که جهان واکنش نشان می‌دهد. همه می‌دانند کسی که در این جریان کشته شده «اطلاعاتی» بوده، با همۀ مصداق‌های فساد اخلاقی و مالی که نمونه‌های آن را در میان سران حکومتی و اطلاعاتی به وفور می‌بینیم . 
رژیم با دستگیری، کتک‌کاری و اسیدپاشی سعی در تحمیل حجاب اجباری دارد ولی زنان جسورانه در خیابان‌ها با پوشش خود رژیم را به چالش می‌گیرند. زنان با مقاومت خود نه تنها حجاب اجباری را به سخره می‌گیرند بلکه کلیۀ نقش‌های اجباری مردسالارانه را که حکومت به آن‌ها تحمیل می‌کند، نفی می‌کنند. رژیم پیاپی طرح‌های ضد زن در مجلس تصویب می‌کند: طرح تعالی خانواده ، طرح آمران به معروف و ناهیان از منکر، طرح تفکیک جنسیتی مشاغل و... اما زنان یک قدم عقب نمی‌نشینند. 
رژیم گشت ارشاد به خیابان‌ها گسیل می‌کند مردم پاسخ می‌دهند. نمونه اخیر در نمایشگاه مصلی تهران اتفاق افتاد. مردم به صورت جمعی به تذکر ماموران به دو دختر واکنش نشان دادند تا حدی که بالاخره مامورین مجبور به عقب نشینی شدند. در لرستان کار به برخورد فیزیکی و کتک کاری جوانان و ماموران امر به معروف کشیده می‌شود. آمار شهدای امر به معروف نیز روز به روز بالاتر می‌رود! 
رژیم طرح تفکیک جنسیتی مشاغل را تصویب می‌کند اما زنان سعی می‌کنند نه تنها در حیطه‌های مختلف شغلی حضور داشته باشند بلکه در مشاغلی که سیستم مردسالار دینی تا کنون جزو مشاغل مردانه محسوب می‌کرد نیز وارد شوند. 
رژیم رشته‌های تحصیلی زنان در دانشگاه‌ها را محدود می‌کند اما زنان هر ساله، آمار بالای کنکور دانشگاه‌ها را به دست می‌آورند، رژیم طرح‌های تفکیک جنسیتی را در همۀ عرصه‌ها به پیش می‌برد اما زنان روابط نهی شده از جانب رژیم را دامن می‌زنند: میزان همزیستی‌های خارج از ازدواج در سال‌های اخیر به ویژه در شهرهای بزرگ به نحو قابل ملاحظه‌ای افزایش یافته است. زنان نشان داده‌اند به‌رغم تلاش‌های مذبوحانۀ حکومت اسلامی، عرصه‌هایی را که طی این سال‌ها با سخت جانی و به بهایی گزاف به دست آورده‌اند از دست نمی‌دهند. 
از سویی دیگر، اخبار مبارزات دلیرانۀ زنان کوبانی در همه جا نقل می
‌شود، تصویر زن مسلح کوبانی به سمبلی برای رهایی زنان بدل می‌شود و آرمان‌های به فراموشی سپرده شدۀ مبارزه و انقلاب را بار دیگر جانی تازه می‌بخشد. امواج رهایی خواهانۀ زنان کوبانی تمامی جهان را در بر می‌گیرد و تاثیرات چشمگیری بر روحیۀ زنان در ایران و جهان به جا می‌گذارد. در این مجموعه شرایط است که زن ستیزی تشدید می‌شود. 
خشونت علیه زنان جهانی است: در سرمایه
‌داری غربی به شکلی و در بنیادگرایی دینی به شکلی دیگر، اما آبشخور همۀ اشکال زن ستیزی یکی است: مالکیت بر بدن زن، بر زایندگی زن و استفادۀ ابزاری از زن برای تولید و بازتولید مناسبات سرمایه‌داری مردسالار و مناسبات قدرت مدار سلطه.
در غرب زن به ابژۀ جنسی برای کسب سود در انواع صنعت سکس، پورنوگرافی، مدلینگ و تبلیغات تبدیل می‌شود. در خاورمیانه، داعش زنان را برده می‌کند و لیست قیمت‌های آنان را با افتخار به اطلاع عموم می‌رساند. در آفریقا بوکو حرام زنان را می‌دزدد و همچون برده می‌فروشد. در افغانستان و پاکستان طالبان زنان را به اشکال مختلف به قتل می‌رساند. در ایران حکومت اسلامی زنان را دستگیر می‌کند، شلاق می‌زند، سنگسار می‌کند، اعدام می‌کند، به آنان اسید می‌پاشد، لایحه‌های پی درپی برعلیه آنان تصویب می‌کند. آری، ارتجاع یورش می‌آورد، اما زنان عقب‌نشینی نمی‌کنند . 
«زنانی دیگر» ضمن محکوم کردن کلیۀ تعرضات زن ستیزانۀ حاکمیت، از جمله طرح اخیر آمران به معروف و ناهیان از منکر، در جهت رسیدن به رهایی کامل و جامعه‌ای عاری از هر گونه ستم وتبعیض از جمله ستم جنسیتی، تلاش می‌کند.            
 21 آبان 1393
زنانی دیگر

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر